Hej, Mike! Mikey!
- Tak. - Telefon!
- Kto to? - Jakaś dziewczyna.
- Tak. Kay? - Jak ojciec?
Wyjdzie z tego.
Kocham cię.
Kocham cię!
- Michael? - Tak, wiem.
- Powiedz to. - Teraz nie mogę.
Nie możesz mówić?
Przyjadę dzisiaj.
Czemu nie powiesz, że ją kochasz?
Kocham cię z całego serca. Jeśli cię nie zobaczę, umrę!
Naucz się gotować dla 20 facetów. Przyda ci się.
Trochę oliwy, potem podsmażasz czosnek.
Dodajesz pomidory, sos pomidorowy, i często mieszasz.
Gdy zacznie się gotować, wrzucasz kiełbasę i mięso.
Dodajesz trochę wina.
I trochę cukru. To mój patent.
Dosyć tych bzdur. Są ważne sprawy. Jak Paulie?
Już go nie zobaczysz.
- Dokąd idziesz? - Do miasta.
- Daj mu ochronę. - Jadę do szpitala.
Nic nie będzie. Wiedzą, że to cywil.
- Bądź ostrożny. - Tak jest.
Daj mu ochronę.
- Muszę iść. - Mogę iść z tobą?
Nie, Kay. Tam jest policja i prasa.
Wzięłabym taksówkę.
Nie chcę cię w to mieszać.
Kiedy znów cię zobaczę?
Jedź do rodziców, do New Hampshire. Zadzwonię.
- Kiedy znów cię zobaczę, Michael? - Nie wiem.
Co pan tu robi? To wbrew przepisom.
Michael Corleone. To mój ojciec.
Gdzie jest ochrona?
Pana ojciec miał zbyt wielu gości. Przeszkadzali w pracy.
10 minut temu policja kazała im odejść.
Proszę z Long Beach 45620.
Siostro, proszę chwilę poczekać.
Sonny, jestem w szpitalu. Nikogo tu nie ma.
Ludzi Tessia ani policji. Tata jest sam.
- Nie panikuj. - Nie panikuję.
Przykro mi, ale musi pan wyjść.
Przeniesiemy go gdzie indziej. Może pani to odłączyć?
- Wykluczone! - Wie pani, kto to?
Ktoś przyjdzie go zabić. Rozumie pani?
Proszę mi pomóc.
- Kim jesteś? - Enzo, piekarz.
- Pamięta pan? - Enzo.
Lepiej idź, będą kłopoty.
Jeśli tak, to zostanę i pomogę. Dla pana ojca.
Poczekaj na mnie przed wejściem, dobrze?
Zaraz tam przyjdę.
Leż sobie, tatku. Ja się tobą zajmę.
Już jestem z tobą.
Jestem z tobą.
Wyrzuć je. Chodź.
Włóż rękę do kieszeni, jakbyś miał broń. Będzie dobrze.
Dobrze się spisałeś.
Myślałem, że wszystkie makarony siedzą.
- Czemu nikt nie pilnuje ojca? - Ty śmieciu!
Nie pouczaj mnie! Ja ich odwołałem.
- Trzymaj się z daleka! - Najpierw dajcie ojcu ochronę.
- Skuć go! - Dzieciak jest czysty.
- To bohater wojenny... - Mówię, skuć go!
- Ile Turek ci płaci? - Trzymać go! Wyprostować!
Trzymać go prosto.
Adwokat rodziny Corleone. Ci ludzie to ochrona Vita.
Mają pozwolenie na broń.
Jeśli pan wkroczy, będzie pan się tłumaczyć sędziemu.
Puścić go.
- Co to za nowe twarze? - Przydadzą się.
Wczoraj Sonny się wściekł.
Rano zdjęliśmy Bruno Tattaglię.
Jezu Chryste.
Co za forteca!
Tommasuccio! Mam na ulicy 100 ludzi.
Niech tylko Turek się pokaże, to zginie.
Mike, pokaż się.
Pięknie wyglądasz. Cudownie.
Turek chce pertraktować! Ale skurczybyk ma tupet.
- Prosi o spotkanie. - Co mówi?
Chce, by to Michael wysłuchał tej oferty. Dziś.
Obiecuje bardzo dobre warunki.
- A Bruno Tattaglia? - Wliczony.
- Wyrównanie za ojca. - Wysłuchajmy ich.
Nie tym razem, consigliere.
Dość spotkań, dyskusji i sztuczek.
Chcę Sollozza lub będzie wojna...
- Rodziny... - Wydadzą Sollozza!
Interes to nie sprawa osobista!
- Postrzelili mego ojca... - Nawet to były interesy.
A teraz ucierpią. Zrób mi przysługę.
Dość rad, jak zalepić dziury. Pozwól mi wygrać.
Szczękę złamał Mike'owi kapitan McCluskey.
Jest na liście płac Sollozza i musi brać dużo.
McCluskey zgodził się ochraniać Turka.
Z taką ochroną Sollozzo jest nietykalny.
Nikt jeszcze nie zabił kapitana policji.
Wszystkie rodziny to potępią! Będziemy wyrzutkami!
Politycy ojca schowają się do mysiej dziury.
Zrób mi przysługę. Weź to pod rozwagę.
Dobrze, poczekamy.
Nie możemy czekać. Nie możemy.
Sollozzo kłamie, on zabije ojca.
To jego klucz do sukcesu. Trzeba go usunąć.
- Mike ma rację. - O coś cię zapytam.
Co z McCluskeyem? Co z nim zrobimy?
Chcą się ze mną spotkać?
Będzie nas trzech: ja, McCluskey i Sollozzo.
Umówmy to spotkanie.
Niech informatorzy sprawdzą, gdzie się odbędzie.
Nalegajmy na miejsce publiczne. Bar, knajpa.
Wśród ludzi, dla mego bezpieczeństwa.
Zaraz mnie przeszukają.
Nie mogę mieć przy sobie broni.
Ale jeśli Clemenza znajdzie sposób, by mi ją podrzucić...
to zabiję ich obu.
Grzeczny studencik! Z dala od rodzinnego interesu.
A teraz zabijesz glinę, bo cię walnął?
To nie wojsko! Musisz podejść blisko, a mózg obryzga ci garnitur.
Wziąłeś to do siebie.
Traktuje interes jak sprawę osobistą.
Kto powiedział, że nie można zabić gliny?
Mówię o glinie zamieszanym w narkotyki, o nieuczciwym glinie.
Pchał palce w drzwi i dostał za swoje.
To świetna historia. Opłacamy paru dziennikarzy, tak?
- To może im się spodobać. - Tylko może.
Nic osobistego, Sonny. To czysty interes.
Nie wytropią, skąd pochodzi, więc się nie martw.
Rękojeść i spust okleiłem specjalną taśmą.
Spust ciężko chodzi?
Moje uszy!
Nie wygłuszona, huk odstraszy przypadkowych ciekawskich.
Zastrzeliłeś obu. Co teraz robisz?
- Siadam i kończę kolację. - Nie żartuj.
Opuść rękę i puść broń.
Będą myśleć, że wciąż ją masz. Patrzą na twarz...
więc idź szybko, ale nie biegnij.
Nie patrz w oczy i nie odwracaj wzroku.
Będą wystraszeni, więc ani drgną.
Będzie dobrze. Pojedziesz gdzieś na wakacje...
a tu wybuchnie piekło.
- Aż tak źle? - Lub jeszcze gorzej.
Inne rodziny zwrócą się przeciw nam.
To się powtarza co 5, 10 lat. Zła krew musi odpłynąć.
Trzeba działać szybko. Jak 10 lat temu.
Hitlera też trzeba było powstrzymać już w Monachium.
Wiesz, Mike, byliśmy tu dumni z ciebie. Bohater i w ogóle...
Twój ojciec też.
Ani śladu. Nic. Zupełnie nic.
Ludzie Sollozza też nie wiedzą, gdzie to będzie.
Ile mamy czasu?
Odbiorą cię za półtorej godziny przed knajpą Jacka Dempseya.
- Możemy ich śledzić. - Sollozzo was zgubi.
- A co z negocjatorem? - Gra w bezika z ludźmi.
- Cieszy się, dają mu wygrywać. - Zbyt ryzykowne. Odwołajmy.
Negocjator gra, póki Mike nie wróci.
- Kropnąć tych w wozie! - Domyślą się.
Sollozza może tam nie być, Sonny!
Ja odbiorę.
Knajpa Louisa, Bronx.
- To pewne? - Wtyczka z komisariatu.
Kapitan jest zawsze pod telefonem. McCluskey zje tam dziś kolację.
- Ktoś zna to miejsce? - Tak, idealne dla nas.
Rodzinny interes, dobra kuchnia. Pilnują swego nosa.
Mają tam kibel w starym stylu. Wiesz, zbiornik i łańcuch.
Możemy przykleić broń z tyłu.
Dobra. Mike, najpierw zjedz, pogadaj chwilę.
Rozładuj napięcie. Niech się odprężą.
Potem idź się odlać. Najlepiej poproś o pozwolenie.
I wal, jak tylko wyjdziesz. Po 2 strzały w głowę.
Tę broń ma podłożyć ktoś dobry. Żeby mój brat...
nie stanął tam z fiutem w garści.
- Broń tam będzie. - Ty go zawieziesz i odbierzesz.
Chodźmy.
Mówił ci, byś zaraz wyrzucił broń?
Tak, milion razy.
Nie zapomnij. Po 2 strzały w głowę, jak tylko wyjdziesz.
Jak myślisz, kiedy będę mógł wrócić?
Najwcześniej za rok.
Wytłumaczę mamie, że się nie żegnałeś przed wyjazdem i...
Zawiadomię tę dziewczynę, gdy będzie pora.
Uważaj na siebie.
Trzymaj się, Mike.
Dobrze, że jesteś. Możemy wszystko naprawić.
Nie chciałem, by sprawy tak się potoczyły. Szkoda.
Chcę wszystko naprawić. Ojciec ma mieć spokój.
Przysięgam ci to na moje dzieci.
Ale musisz być otwarty na propozycje.
Mam nadzieję, że nie jesteś w gorącej wodzie kąpany, jak Sonny.
To dobry chłopak.
Przepraszam za tamtą noc, Mike.
Muszę cię obszukać, odwróć się do mnie. Na kolanach.
Chyba jestem już za stary do tej roboty. Zbyt zrzędliwy.
Nie panuję nad nerwami. Wiesz, jak to jest.
Jest czysty.
KIERUNEK NEW JERSEY
Jedziemy do Jersey?
Może.
Dobra robota, Lou.
RESTAURACJA U LOUISA
- Co tu dają dobrego? - Cielęcinę. Najlepszą w mieście.
Skuszę się.
- Będę mówił z Mikeyem po włosku. - Tak.
Czego ja chcę...
Dla mnie najważniejsza jest...
gwarancja, że to koniec zamachów na życie ojca.
Mnie prosisz o gwarancje? To na mnie polują!
Straciłem swoją szansę. Przeceniasz mnie.
Nie jestem taki sprytny.
Proszę tylko o rozejm.
Muszę iść do toalety. Mogę?
Jak mus, to mus.
Jest czysty.
Nie siedź tam za długo.
Znam takich na wylot.
ATAK NA POLICJĘ
MIASTO PRZEŻYWA BURZĘ
KAPITAN POLICJI ZAMIESZANY W HANDEL NARKOTYKAMI
GANGSTER BARZINI PRZESŁUCHIWANY
WOJNA GANGÓW
ZAMACHY TRWAJĄ TRZECI MIESlĄC
Gruba ryba świata przestępczego, Vito Corleone, wraca do domu.
Dobra, przejmujesz.
Kocham cię, dziadku.
Przykro mi, tato. Jeszcze cię nie zna.
- Daj to dziadkowi. - Dobrze.
"Obyś szybko wyzdrowiał, dziadku. Do zobaczenia. Twój wnuk, Frank".
Idź z matką.
Zabierz je na dół.
Idź, Carlo, ty też.
Idź.
- Coś ci dolega, Carlo? - Zamknij się i nakrywaj.
Od zabójstwa McCluskeya policja się na nas uwzięła.
Inne rodziny też. Było dużo złej krwi.
Uderzyli w nas, a my odpowiedzieliśmy.
Naszym ludziom w prasie podsunęliśmy materiał...
o powiązaniach McCluskeya z handlem narkotykami.
Burza powoli cichnie.
Wysłałem Freda do Las Vegas, pod opiekę Don Francesca z L.A.
- Żeby odpoczął. - Uczę się prowadzić kasyno.
A gdzie jest Michael?
To Michael zabił Sollozza.
Jest bezpieczny. Staramy się go tu sprowadzić.
Wiesz już, gdzie ukrywa się ten pierdziel Tattaglia?
Sonny, wszystko już przycichło.
Zaatakuj ich, a rozpęta się piekło. Tata chce pokoju.
- Póki co, ja decyduję... - Wojna kosztuje, interes stoi.
- Oni też nie zarabiają! - Nie stać nas.
- Dość zastoju. Zabiję łotra! - Zyskasz świetną reputację!
Z sycylijskim consigliere bym się tak nie męczył! Rób, co mówię.
Tato miał Genca. A co ja mam?
Wybacz. Nie chciałem.
Mama zrobiła obiad. Jest niedziela.
Czarnuchy obławiają się na naszych terenach.
Jeżdżą nowymi cadillacami, robią zakłady.
Dla nich duża forsa to nowość.
Tata nie omawiał interesów przy stole.
- Zamknij się, Connie... - Nie mów tak do niej.
A ty się nie wtrącaj.
Chcę z wami porozmawiać. Mógłbym robić więcej...
Nie przy stole.
Witam uniżenie, Don Tommasino.
Czemu się oddaliłeś?
- Odpowiadam za ciebie. - Mam Calo i Fabrizio.
Wciąż jest niebezpiecznie. Wieści z Nowego Jorku, od Santina.
Twoi wrogowie wiedzą, że tu jesteś.
Santino mówił, kiedy mogę wrócić?
Jeszcze nie. To wykluczone.
- Dokąd idziesz? - Do Corleone.
Weź mój samochód.
Nie, wolę się przejść.
Bądź ostrożny!
- Gdzie są wszyscy? - Wyginęli w vendettach.
Widzisz te klepsydry?
Hej, żołnierze, zabierzcie mnie do Ameryki!
Zabierzcie mnie do Ameryki! Clark Gable!
Ja chcę do Ameryki! Clark Gable, Rita Hayworth!
Mamma mia, co za piękność!
Jakby trafił cię piorun.
Na Sycylii kobiety są groźniejsze od strzelb.
Polowanie się udało?
Chyba znacie tu wszystkie.
Widzieliśmy parę piękności.
Widok jednej z nich poraził go jak piorun.
Ale ona skusiłaby samego diabła.
Krągłe kształty. Co, Calo?
Co za włosy, co za usta!
Tutaj dziewczyny są piękne, ale cnotliwe.
Ta miała czerwoną suknię. A we włosach fioletową wstążkę.
Wyglądała bardziej jak Greczynka niż Włoszka.
Zna ją pan?
Nie ma tu takiej dziewczyny.
Mój Boże, teraz rozumiem!
Co się stało?
Chodźmy.
- To jego córka. - Niech tu przyjdzie.
Zawołaj go.
Fabrizio, będziesz tłumaczył.
Przepraszam, jeśli pana obraziłem.
Jestem w tym kraju obcy.
Szanuję zarówno pana, jak i pana córkę.
Jestem z Ameryki, ukrywam się.
Nazywam się Michael Corleone.
Są ludzie, którzy zapłaciliby za tę informację.
Ale wtedy pana córka straciłaby ojca...
zamiast zyskać męża.
Chciałbym poznać pana córkę.
Za pana pozwoleniem i pod nadzorem rodziny.
Z całym szacunkiem.
Proszę nas odwiedzić w niedzielę. Jestem Vitelli.
A jak jej na imię?
Zerżnę cię, że popamiętasz.
Poczytasz w bibliotece.
Musimy odebrać moją siostrę.
Co się stało?
- To moja wina! - Gdzie on?
To moja wina. Uderzyłam go.
Zaczęłam się kłócić. Uderzyłam go, więc oddał...
Chcę tylko, by obejrzał cię lekarz.
Sonny, proszę, nie rób mu nic.
Co z tobą? Czego się boisz?
Że zrobię z twego dziecka sierotę?
Frajerzy, stawiacie na Jankesów?
Dosyć tego. W zeszłym tygodniu...
straciliśmy dość forsy.
Chodź tu!
Jeśli znów ją tkniesz, to cię zabiję.
Hej! Nie spodziewaliśmy się ciebie, Kay.
Próbowałam dzwonić i pisać. Nie mogę dotrzeć...
- do Michaela. - Nikt nie wie, gdzie jest.
Wiemy tylko, że ma się dobrze.
- Co się stało? - Kraksa, nie było rannych.
Tom, proszę, przekaż ten list Michaelowi.
Gdybym to wziął, sąd uznałby, że znam miejsce jego pobytu.
Odezwie się do ciebie.
Zwolniłam taksówkę, mogę wezwać drugą?
Chodź. Przepraszam.
- Halo? - Jest Carlo?
- Kto to? - Przyjaciółka.
Proszę powiedzieć, że przyjdę późno.
Dziwka!
- Obiad na stole. - Nie chcę.
- Stygnie. - Zjem później, w knajpie.
Kazałeś zrobić obiad!
Pyskata ta mała makaroniara.
Tak, potłucz wszystko, rozpuszczona babo!
Może zaprosisz na obiad swoją dziwkę!
Może i zaproszę.
- A teraz posprzątaj! - Akurat!
Ty koścista, rozpuszczona wydro. Sprzątaj!
Sprzątaj, mówię ci! Sprzątaj!
Jazda! Sprzątaj, ty...
Sprzątaj!
Tak, zabij mnie! Jak twój ojciec, zabójca!
- Jak wszyscy Corleone! - Nienawidzę cię!
Zabij mnie!
Wynoś się!
- Nienawidzę cię! - To ja cię zabiję.
Nieznośna wydra! Zjeżdżaj!
Connie, o co chodzi? Nie słyszę cię.
Connie, głośniej. Dziecko płacze.
Santino, nie rozumiem, co mówi.
Tak, Connie.
Poczekaj tam.
Nie, tylko tam poczekaj.
Skurwysyn.
- Skurwysyn! - Co się stało?
Otwierać! Z drogi.
Sonny!
- Sonny. - Precz!
Za nim, szybko!
Skurwysyn!